Osseointegration ของรากฟันเทียมหมายถึงอะไร?

การค้นพบการผสานกระดูกเกิดจากปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นโดยบังเอิญระหว่างการทดลองทางวิทยาศาสตร์ ในปี 1952 Brånemark ได้ฝังกระจกส่องหน้าที่ทำจากไททาเนียมลงในกระดูกแข้งและกระดูกน่องของกระต่ายเพื่อสังเกตด้วยกล้องจุลทรรศน์ในร่างกาย เมื่อสิ้นสุดการทดลอง กระจกส่องหน้าที่ถูกฝังจะผสานเข้ากับเนื้อเยื่อกระดูกโดยรอบอย่างแน่นหนาและไม่สามารถถอดออกได้ Brånemark เรียกปรากฏการณ์นี้ว่าการผสานกระดูกและเริ่มทำการวิจัยเพื่อใช้ประโยชน์จากปรากฏการณ์นี้ การผสานกระดูกเมื่อสังเกตภายใต้กล้องจุลทรรศน์แบบใช้แสงจะมีลักษณะเฉพาะคือเนื้อเยื่อกระดูกและรากฟันเทียมสัมผัสกันโดยตรงภายใต้การสร้างใหม่ตามปกติโดยไม่มีเนื้อเยื่อที่ไม่ใช่กระดูกอยู่ระหว่างนั้น การรวมกันนี้สามารถรองรับการนำและการส่งผ่านอย่างต่อเนื่องจากรากฟันเทียมไปยังเนื้อเยื่อกระดูก ฟังก์ชันการกระจายน้ำหนัก ก่อนที่จะมีการค้นพบการผสานกระดูก รากฟันเทียมทำงานโดยใช้หลักการของการยึดติดทางกล ซึ่งโดยปกติจะอยู่ในรูปแบบของรากฟันเทียมรูปใบไม้หรือรากฟันเทียมแบบผ่านขากรรไกรเพื่อเพิ่มการยึดติด หลังจากที่มีการสร้างทฤษฎีการรวมตัวของกระดูกแล้ว รูปร่างคอลัมน์หรือการสร้างรากที่เลียนแบบรากฟันธรรมชาติก็จะกลายเป็นรูปร่างมาตรฐานของรากเทียม